​Mijmer de mijmer......

Go with the flow, of life
"Wat is het soms toch een gedoe om mens te zijn"
Dat ging vanochtend door me heen toen iets anders liep dan we hadden gehoopt.
Zoals dat zo vaak gebeurt op aarde.
Dingen lopen anders dan wij willen.
En dat raakt wat in ons aan.
En ja, dat is de aarde.
Het gaat hier niet allemaal zoals wij willen.
Het is hier duaal. Het is hier yin-yang. Licht en donker.
Life goes up and down.
Zo gaat dat hier.
Zo anders hier, dan waar we vandaan komen.
Daar waar alles een soort van zelf gaat.
Wij zijn licht. Wij zijn liefde.
Wij komen van alleen maar licht en liefde.
Heerlijk daar.
Maar nu zijn we mens.
Is de aarde ons huis en ons lijf ons thuis.
En daar hebben we het mee te doen.
Wij zijn licht en liefde. In een lichaam.
Ons aardse lijf, waar we het in dit leven soms zo mee te dealen hebben.
Met ook nog eens onze wil die ons soms zo in de weg kan zitten.
Even kort door de bocht, best een uitdaging soms om een mens te zijn.
Met de herinnering aan waar we vandaan komen.
Om met mensen te zijn. Iedereen weer anders.
We kregen er geen gebruiksaanwijzing bij toen we naar de aarde gingen.
Voor het mens zijn. Hoe doe je dat.
Best een uitdaging soms dus mens zijn op aarde.
En soms maken we het ons zelf met onze verwachtingen nog eens extra moeilijk.
Best een uitdaging mens zijn,
maar ook een hele leuke uitdaging!
Zolang we ons niet verzetten.
Maar in overgave gaan met wat is.
En soms ook helemaal niet.
Het is allemaal goed.
Ik zie het leven steeds meer als een spel.
Een uitdaging. Een hele uitdagende. Een hele interessante.
De gebruiksaanwijzing kregen we er niet bij toen we naar de aarde gingen.
Maar iedere dag krijgen we weer de kans om de regels van het leven beter te leren kennen.
Een hele uitdaging. Maar een hele leuke.
Steeds leuker.
Spelen is leuk.
Op aarde zijn en steeds weer in contact met het licht en liefde, in en buiten ons.
Mijmer de mijmer........
And go with the flow, of life.
In overgave,
aan al wat is.